Τη Δευτέρα, 2 Φλεβάρη 2026, το 7ο Λύκειο Τρικάλων επισκέφτηκε το Ζάρκο Τρικάλων. Συγκεκριμένα, επισκέφτηκε το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, όπου και παρακολούθησε τη λειτουργία. Το μοναστήρι φημίζεται για τις τοιχογραφίες του και για το ρόλο που έπαιξε στη διάσωση των Ελλήνων στα χρόνια της Τουρκοκρατίας Οι μαθητες είχαν την ευκαρία να ξεναγηθούν στη μονή και να θαυμάσουν το όμορφο φυσικό τοπίο που περιβάλλει το μοναστήρι.
Δίπλα στο μοναστήρι, στο βουνό Κούτρα, εκτυλίχθηκε μία από τις πιο εξευτελιστικές στιγμές της νεότερης ιστορίας της χώρας μας, η ταπεινωτική ήττα της Ελλαδας στη μάχη της Κούτρας. Επίσης, μέχρι το 1881, τα βουνά γύρω από το μοναστήρι οριοθετούσαν τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας.
Στη συνέχεια, οι μαθητές επισκέφτηκαν το άγαλμα του Αγνώστου Στρατιώτη στο Α’ Στρατόπεδο Ζάρκου, το οποίο λειτούργησε μεχρι και τη Μεταπολίτευση. Εκεί, οι μαθητές ενημερώθηκαν από τη Διευθύντρια του σχολείου κ.Αθανασία Τσιοτινού για την ιστορία του Ζάρκου, την ιστορία του γλύπτη Παπασάββα Σταύρου και την ιστορία του αγάλματος, το οποίο έγινε το 1954 περίπου από τον γλύπτη, ο οποίος υπηρετούσε τη στατιωτική του θητεία την εποχή εκείνη στο Ζάρκο.
Μετά την περιήγηση στο στρατόπεδο οι μαθητές και οι καθηγητές του σχολείου επισκέφτηκαν το Fayttos Coffee shop όπου απόλαυσαν τον καφέ τους.
Ευχαριστούμε πολύ την ηγουμένη του μοναστηριού Ισιδώρα και την αδερφή Βησσαρία για την εγκαρδια υποδοχή και φιλοξενία του σχολείου μας στο μοναστήρι.
Επίσης, ευχαριστούμε πολύ την ιδιοκτήτρια του καφέ κ. Ξένια Σχοινά και το προσωπικό της, οι οποίοι υπερέβαλαν εαυτόν για να μπορεσουν να εξυπηρετήσουν τόσα πολλά άτομα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.
Εγώ προσωπικά θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς το Σύλλογο Διδασκόντων του 7ου Λυκείου Τρικάλων που δέχτηκε με μεγάλη χαρά να πραγματοποιηθεί αυτή η εκπαιδευτική επίσκεψη στο χωριό καταγωγής μου, το Ζάρκο Τρικάλων, δίνοντάς μου τη δυνατότητα να εκπληρώσω την επιθυμία μου, κάτι σαν “τάμα”, να επισκεφτεί το σχολείο μας το μοναστήρι του χωριού μου.
Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω τις παιδικες μου φιλες Ελευθερία και Χριστίνα, οι οποίες ήρθαν να με δούνε και να γνωρίσουν το σχολείο μου, γεγονός που με συγκίνησε ιδιαίτερα!
